Πλησιάζουν Χριστούγεννα και δε θα μπορούσα να μη γράψω για αυτές τις ημέρες αγάπης, χαράς, ευχών..Τι; Μισό λεπτό, εγώ θέλω να γράψω αυτά που μου τη δίνουν κατά αύξουσα σειρά. Φάε λοιπόν.
1.Βασικά είναι πολύ σπαστικό να ανοίγεις τη τηλεόραση και να δείχνει διαφημίσεις με χαζοχαρούμενα παιδάκια που χοροπηδάνε γεμάτα χαζοχαρά όταν πάρουν τη μπαρμπι ανθυποπλοίαρχο ή το μπεν τεν μεταμορφωμένο σε πικατσου. Ξυπνήστε ζώα. Άλλα παιδάκια παίζουν με κουκούτσια και είναι το ίδιο ευτυχισμένα. Καταμαρένε πολιτισμέ. (ναι καταμαρένε ήθελα να γράψω, το καταραμένος είναι κακόγουστο)
2.Τα δώρα. Τα δώρα είναι ένα τιτανομέγιστο κεφάλαιο. Το μόνο που θα πω είναι ότι τέτοιες μέρες είναι κάπως κακό να έχεις οικογένεια και φίλους γιατί η κοινωνία σε υποχρεώνει (λέμε τώρα) να πουλήσεις τη ψυχή σου και με τις εισπράξεις να πάρεις σε όλους δώρα. Μετά από αυτά ελπίζω να μη ξυπνήσω σε καμιά ταινία με τον Nicolas Cage και πνεύματα  για να μετανιώσω τα λόγια μου, εννοείται ότι χαριτολογώ λόγω της χαριτομενίτιδας που με διαπρέπει αυτές τις μέρες. Αμα γίνει αυτό θα είμαι σε ένα μυστικό καταφύγιο και θα τρώω λουκουμάδες με μερέντα σαν να μην υπάρχει αύριο.
3. Οι σκούφοι του Άη Βασίλη. Ναι. Οι μόνες λέξεις που μου βγαίνουν όταν βλέπω κόσμο στο δρόμο να τους φοράει σαν να μη συμβαίνει τίποτα, θυμίζουν κάτι σε "κχψμβνκζσδφ" .Θα πω μόνο αυτό. ΤΙ ΣΚΕΦΤΟΣΟΥΝ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΑΓΟΡΑΖΕΣ, ΖΟΥΖΟΥΝΙ;;;;
4.Τα στολισμένα καταστήματα. Στο πλαίσιο του μαρκετινγκ των επιχειρήσεων θέλετε να βάλετε το κόσμο στο εορταστικό-αγοραστικό πνεύμα, αλλά νταξει! Ήταν Οκτώβριος όταν είδα στολισμένο το ικεα. Τότε ήταν που με έπιασε το αφιόνι και πέταξα τις μπάλες στον (ιμιτασιον εννοείται) Άη Βασίλη, τρύπησα με τη κορυφή του δέντρου κάτι φουσκωτά ξωτικά και με πρόλαβαν πριν πνίξω τελείως το ρουντολφ. Αυτές τις γραμμές τις γράφω από το αζκαμπαν.
5. Τα χριστουγεννιάτικα ποπ τραγούδια. Δε τα μπορώ λέμε! Άη Βασίλη, δεν ήμουν και το καλυτερότερο παιδάκι φέτος, αλλά πόσο Μariah Carey και  Britney Spears να αντέξει κάποιος; Κάθε φορά που τα ακούω, βιώνω την αίσθηση ενός κακού σπυριού στο πισινό.
6.Η Βίσση. Καλά δε κολλάει με τα Χριστούγεννα, αλλά είναι ένα ΟΧΙ και κάπου ήθελα να το στριμώξω.
7.Θα παρακαλέσω φίλους και γνωστούς να σταματήσουν με το αστείο "τα λέμε του χρόνου"  μια μέρα πριν την πρωτοχρονιά. Χοχοχο αχ δε μπορώ να σταματήσω να γελάω καλέ, χωρατατζή!
Τα λέμε αρρώστιες!!

Αυτό που με απασχολεί τις τελευταίες μέρες είναι το εξής: ένα υπερτεράστιο ποσοστό των κινούμενων σχεδίων στη τηλεόραση έχουν ως πρωταγωνιστές ζώα. ΖΩΑ! Άραγε έστειλε ποτέ κανένα παιδάκι γράμμα στη warner bros για να ρωτήσει "πως στο καλό μπορεί να συνεννοηθεί ένας λαγός με μια πάπια, δηλαδή τι γλώσσα μιλάνε, λαγούδish ή παπeek; " ή  ¨πόσο γκαου μπιου μπορεί να είναι η γιαγιά ώστε να έχει ταυτόχρονα για κατοικίδια : ένα καναρίνι ( με κεφάλι 15 φορές μεγαλύτερο από το σώμα του ) , ένα γάτο (τελείως ανίκανο να φάει το παραπάνω τερατοπούλι) και ένα σκύλο (τελείως  guest star ). Σε αυτό το σημείο θέλω να δηλώσω υπεύθυνα ότι όλες οι ταινίες που προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι τελείως φυσιολογικό ένας κοινός άνθρωπος , χωρίς να παίρνει τίποτα περίεργο, μπορεί να τραγουδάει με τον άλβιν και τη παρέα του, να παίζει με τα στρουμφάκια, και να μαλώνει με το μιάουθ, είναι ένα τεράστιο ΟΧΙ! Τέλος  αν η ντόρα η εξερευνήτρια διάβαζε αυτές τις γραμμές θα της έλεγα ότι είναι ότι πιο παράφωνο και μπλιαχ δείχνει η τηλεόραση και να διωχτεί. Γεια
*Από όλα αυτά εννοείται οτι εξαιρείται ο μπομπ σφουγγαράκης , οτι πιο εμπνευσμένο έχει δείξει το σταρ και ένας από τους ελάχιστους λόγους για να ξυπνήσουμε νωρίς το σκ εγώ και η Γλύκα! Και φτάνει πια με τη καραμέλα ότι είναι γκει, εμένα με φτιάχνει τη μέρα και στη τελική, είναι αυτός που είναι και ξέρει ποιος είναι. Αν δεν ήταν αυτός που είναι, ποιος θα ήθελες να είναι;
Τα λέμε αρρώστιες                                                                             

Βασικά έχω καταλήξει στο ότι είμαστε δήθεν. Κάθε κίνηση που κάνουμε αποσκοπεί στο να δείξουμε πόσο υπερφανταστικοί και σουπερτέλειοι είμαστε. Ναι. Από το πιο απλό. Η μουσική. Όταν κάποιος λέει ότι ακούει πραγματική μουσική (σαν κι εμένα δηλαδή, ντάξει γιώτη μη βαράς, σε εσένα το χρωστάω) και όχι αυτές τις πατάτες που κυκλοφορούν είναι δήθεν. Όποιος ντύνεται με συγκεκριμένο τρόπο και υποστηρίζει ότι έχει δικό του στιλ είναι δήθεν. Όλα τα κάνουμε για να δείξουμε πόσο ωραίοι και όχι άσχημοι είμαστε. Γι' αυτό υποσυνείδητα ζητάμε τα like των φίλων μας στο facebook μετά από κάθε ανέβασμα φωτογραφίας η τραγουδιού. Το άλλο που το πας? Αυτό που λέμε ''δε μ' αρέσει να ακολουθώ τη μάζα'' έχουμε αναρωτηθεί κατά πόσο ισχύει? Κατά πόσο οι επιλογές που κάνουμε είναι δικές μας? Εεεεε? Σκέψου το λίγο για 2 λεπτά και μετά συνεχίζουμε.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Σιγά που το σκέφτηκες. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι όσο διαφορετικοί και ξεχωριστοί νομίζουμε ότι είμαστε από τους άλλους στη πραγματικότητα είμαστε απαισιότατοι και ένα μάτσο βιόλες και κάθε μέρα βγάζουμε τα γούστα άλλων (βλέπε βιομηχανία μόδας, μουσικής, τηλεόρασης κλπ). Όπως και στην έκθεση που έγραφα στο σχολείο (που ευτυχώς δεν έμοιαζε με αυτό) πρέπει να προτείνω και μια σοβαρή (!) λύση. Θα μπορούσε να υπάρχει κάποιος μπόγιας που να πετάγεται από τις γωνίες με μια απόχη και να μαζεύει τέτοιο κόσμο σε ένα φορτηγάκι που θα γράφει ''ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑ''. Δε θα τον υποψιαστεί κανείς. Μετά θα τους στείλει για πειραματόζωα στη Βόρεια Κορέα και με το πέρασμα των χρόνων....Πωωω πάλι ξέφυγα.
Τα λέμε αρρώστιες

Αρχικά είναι βλασφημία. Τι ακριβώς δε καταλαβαίνεις? Γίνεται να κάθεσαι με το παρεάκι για καφέ και εσύ να βαριέσαι? Θα προτιμούσες να σκάβεις ή να στέκεσαι όρθιος ή να σε βιάζει για ένα μήνα μια ποδοσφαιρική ομάδα μαύρων? Είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή που θα βρεθείς σε μια κατάσταση από την οποία θα είναι αδύνατο να ξεφύγεις, θα σκεφτείς ''Ρε ψηλέ τι καλά που ήταν τότε που απλά καθόμουν και κοιτούσα το ταβάνι''. Και στην τελική δε με αρέσει αυτή η λέξη, είναι κακόγουστη και σιχαμένη. Και τώρα θα αραδιάσω και τη φράση που έχεις ακούσει 78.927.654 φορές αλλά ούτε μια δεν έκατσες να σκεφτείς την πραγματική σημασία της. Ο χρόνος δε γυρνάει πίσω ζουζούνι! Βασικά εγώ μπορώ να το κάνω αλλά δε παίζει να σε πω τον τρόπο, γιατί δε θα έχει κανένα νόημα αυτό που γράφω και μετά θα δω μέχρι και τη Mary Poppins να γράφει στο status στο facebook ''ti varemara kai simeraaaaaaa ;-) xixi'' και μετά δε θα με συμπαθώ και πολύ. Οπότε να αγαπάς και να απολαμβάνεις κάθε στιγμή από αυτές που ζεις γιατί ο χρόνος περνάει εφιαλτικά γρήγορα, και μια μέρα των ημερών θα ξυπνήσεις σαφρακιασμένος/η και σαν ανάποδο γαμώτο και θα φωνάξεις MY SANDWICH?? (ντάξει δε κολλάει αλλά εμένα μου αρέσει) . Αυτό το λόγο θα σας πω, δεν έχω άλλον κανένα, μεθύστε με τ' αθάνατο κρασί του '21. Τα λέμε αρρώστιες

Πρώτον άμα ξανακούσω κάποιο ζουζούνι από εσάς να αναφερθεί σε αυτούς ως ''ρεμ'' θα αρπάξω την πρώτη πλαστική καρέκλα που θα βρω μπροστά μου και θα τους κοπανάω (again and again and again) μέχρι να φωνάξουν έλεος στα ολλανδικά (φαντάζομαι έχεις δει την ταινία Euro Trip αν όχι είσαι αγράμματος).Λέγονται αρ ι εμ τα παλικάρια και επειδή δεν άντεξαν τα τόσα χρόνια λανθασμένου spelling είπαν να το διαλύσουν. Ντάξει, δε διαλύθηκαν γι'αυτό αλλά αφού δε λένε την πραγματική αιτία θα βάλω ότι θέλω με το μυαλό μου, οκ; Α και το να ανεβάζεις στο facebook το ''losing my religion'' η το ''the one I love'' η το ''everybody hurts'' και από κάτω πάολα και αμαρτωλά φιλάκια δε λέει κάτι. Να πάρεις λοιπόν τα like και να τα βάλεις στο κουβαδάκι με τον spider man/rapunzel. Δε μπλέκουμε σουβλάκια με φακές. Λιώνεις που λιώνεις στο fb κάνε και κάτι χρήσιμο. Γεια
*θα χαρώ πολύ αν κάποιος (το ίδιο ή και λιγότερο σπαστικός από εμένα) μου την πει με επιχειρήματα, μιας και αυτό, ναι αυτό, είναι το πρώτο άρθρο που γράφω σε όλες τις ζωές μου και ως γνωστόν από νωρίς τη σκίζουμε τη γάτα κλπ. Μετά θα μείνω κλεισμένη μέσα και θα σκέφτομαι τι έκανα λάθος στη ζωή μου (χαχαχαχαχαχ δε παίζει). Τα λέμε αρρώστιες